Page content

article content

‘Help! Wat trek ik aan naar de sportles?’

‘Het is maandagmiddag, twaalf uur. Nog acht uur voordat mijn eerste sportles begint. Ik ga bootcampen en vraag me af waar ik aan begonnen ben? Hoe ga ik dit volhouden? Ik heb een conditie van nul komma nul en heb al jaren niet meer gesport. Wat voor vrouwen zitten er in de groep? Vast allemaal slanke dennetjes met een supergoede conditie… En help, wat trek ik aan?…’

Herkenbaar?… Vast wel. Ik heb in de afgelopen jaren meer dan 100 vrouwen met plezier begeleid bij het sporten en ontdekt dat vrouwen vaak hetzelfde denken en we het onszelf onnodig moeilijk maken.

Het kost de meeste vrouwen meer energie om naar hun eerste sportles te gaan dan daadwerkelijk te sporten.

Waarom dit blogbericht? Ik wil je laten weten dat jij niet alleen bent in jouw gedachten. Jij bent niet de enige die het spannend vind, of nadenkt over wat jij moet aantrekken tijdens een eerste training op de sportschool of bootcampclub. Regelmatig ontvang ik namelijk mailtjes met vragen over de eerste training! Hier volgen de drie grootste knelpunten waar de velen beginnende sporters tegenaan lopen vóór een allereerste sportles:

1. ‘Wat trek ik aan tijdens mijn eerste sportles?’ 

fitness kledingTrek ik een lange broek aan? Een korte broek? Of een beter een driekwarts? En welke kleur? Zwart, grijs, groen, roze (of is dat alweer uit de mode?), gestreept, of met een tijgerprint? En dan het t-shirt nog. Een strak shirt? Nee, dat staat mij niet, daar zie je alles in. Dan een wijd shirt, dat is beter. Maar wat als iedereen een strak shirt aan heeft? Oh, en de kleur moet natuurlijk weer passen bij de broek. Pfff, zoveel keuze en niks staat me. Misschien kan ik toch beter niet gaan? Of ik bestel zoveel mogelijk verschillende soorten sportkleding, Zit ik altijd goed!

Mijn advies? Als je je lekker voelt, zie je er ook lekker uit! 😉 Het belangrijkste is dat kleding prettig voelt en je er comfortabel in kunt bewegen. Jij bent jij!

2. ‘Mijn conditie is écht nul komma nul.’

hardlopen groepHet doemscenario: iedereen vliegt als een raket uit de startblokken. Ik blijf achter. Alleen. De groep is bijna uit zicht. Ik hijg en ik puf. En dan komt ook nog iemand terug om mij te helpen. Natuurlijk omdat ik niet hard genoeg ga en de rest ophoud. Sport: ik ben er gewoon niet goed in. Geen kracht, geen conditie, niks…!

Iedere vrouw heeft die angst om niet mee te kunnen komen met de groep, dat je de boel ophoudt en achteraan staat. Maar weet je wat het  is? Iedere vrouw die (weer) begint met sporten moet conditie en kracht opbouwen! Het is zoals het is. We zijn allemaal ooit begonnen. Zelfs de meest gevorderde sportster heeft ooit in jouw schoenen gestaan en weet dus wat jij doormaakt.

Maak je niet druk over hoe jij het doet in vergelijking met anderen. Jij doet mee omdat je jezelf wilt verbeteren en sterker wilt worden. Laat dat je enige focus zijn en ga ervoor!

3. ‘Ik kan het niet!’

Touwtje springenSpringen, nee, daar moet ik echt heel erg van plassen. Wat moet ik dan doen? De oefening overslaan? Tussendoor naar de WC? Of op half tempo meedoen? En dan dat opdrukken. Dat heb ik nog nooit van mijn leven gedaan. Dat is toch eigenlijk voor mannen? Heel eng allemaal. Iedereen zal mij zien stuntelen. Ik hoop zo dat alles in één keer goed gaat.

Laat ik voor de zekerheid de lichtste gewichten nemen en het minimaal aantal herhalingen doen. Dan gaat het hopelijk lukken. Mezelf uitdagen bewaar ik wel voor een volgende keer, eerst maar laten zien dat ik het allemaal kan.

Vrouwen hebben veel met elkaar gemeen en delen dezelfde twijfels en angsten, maar spreken die niet uit. Wees je dus bewust van het volgende:

Je bent niet de enige die denkt wat jij denkt.
Je bent niet alleen in je onzekerheid.
Je bent niet alleen tijdens de training.
Je bent niet alleen op de wereld.
Jij bent niet alleen.

Het punt is dat we onze gedachtes niet met elkaar delen. Daarom bij deze een illustratie uit mijn persoonlijke gedachtewereld. Want ik ben immers ook een mens met onzekerheden. De onzekerheid over wat ik aan moet trekken bijvoorbeeld.

vrouwelijke trainerHet stereotype beeld dat ik heb van een vrouwelijke trainer is: superslank (max 55 kilo), gekleed in een opvallend gekleurde legging (liefst van Adidas of Nike) met daarboven het hipste doorzichtige shirt (ook van Adidas of Nike) en eronder een gekleurd topje. Verder heeft ze altijd gelakte nagels, draagt ze lippenstift en zijn haar ogen groot van de mascara en na een sportsessie zweet ze niet, maart lacht ze slechts vriendelijk. Piekfijn en flitsend! Ik voldoe totaal niet aan dit beeld. Zo ben ik niet en zo voel ik me helemaal niet. Ben ik wel een echte trainer als ik in mijn joggingbroek – van onbekend merk – loop in plaats van in de nieuwste legging met tijgerprint?

Soms schieten dergelijke gedachten ook door mijn hoofd. Maar neem ik ze serieus? Natuurlijk niet! Want ik doe de dingen op mijn manier.

Mijn advies aan jou: wees ook blij met wie je bent en wat je kunt!

Wil jij ondanks alle energievreters toch sporten? Geef je hier op voor een gratis proefles.

In welke van de drie bovenstaande problemen herken jij jezelf het meest? Laat het weten in een reactie!

Comment Section

0 reacties op “‘Help! Wat trek ik aan naar de sportles?’

Plaats een reactie


*